Eenzaamheid

Ik praat er niet graag over
maar ik voel het behoorlijk vaak.
En nu is het weer eens raak.
Ik loop dan met mijn hoofd voorover.

Ik heb vaak behoefte aan een schouder
waar ik zo graag tegen aan wil leunen.
En dat ik me mag voelen vertrouwder
bij diegene die me echt wil steunen.

Iemand die werkelijk om me geeft.
Iemand die 100% voor me wil gaan.
Iemand die dingen met me beleeft,
zodat ik me voel voldaan.

Ik ga iedereen afstoten.
Ik wil dat gevoel weg hebben
en opnieuw ontwaken.
Geloof me: ik wil er vanaf.

De meeste begrijpen het toch niet.
Je moet het hebben ervaren
om het te begrijpen.
Ik gooi het liever op mijn eigen bord.

Ik teer wel op mijn verdraagzaamheid.
Ik waak ervoor
dat ik niet verbitterd word,
maar het moment is wel daar:

Eenzaamheid.