Doel (V2)

Ik volg geen lijnen meer,
maar de stroom die ze tekent.
Geen lichtflits buiten mij,
maar vonken die van binnen branden.

Niet leiden, maar dragen.
Ik wandel als een druppel zelf,
een meer in wording,
drenken in vertrouwen.

En waar eenvoud verschijnt
komt vanzelf respect,
en waar zachtheid leeft
ontstaat begrip.

De realiteit kookt niet langer buiten mij,
Maar gist in mijn hart,
Langzaam stromend in alle richtingen;
En uitspreidend in stilte.

Laat zien wat altijd al zichtbaar was.
Ik hoef niet gezien te worden,
als ik het zelf maar zie.
Ik ben het doel dat zichzelf leert.