Bruggenbouwer

Het verleden en de toekomst.
Daartussen mijn gedachten en gevoelens.
Schrijven vanuit een innerlijk weten.
Universele portalen openen zich.

In de herinnering van reflectie
door het eigen schrift,
herken ik mijn waarheid
en vloeien tranen als zegening.

In pure kwetsbaarheid
heb weer een steen gelegd.
Wat volgt is de uitnodiging
om een nieuwe te gaan leggen.

Groeien doet bloeien.
Ik ben het gedicht
en volg mijn weg
door te blijven bouwen.